آهنگ بسیار زیابی آیریک تاجیک به نام خداحافظ (بهمراهی نیما و علی)
قلم جون بده بنویسم از سر سطر
واسه همون کسی که عشقمو مسخره کرد
زهر عشق دارم واسه همین دستمه سرد
توی تقویم زندگیم شدم از صفحه پرت
خوردم خنجر زهر
نشم مضحک درد
از سر ترس رسیدم به سرحد مرگ
اما خیالی نیست شروع میکنم از سر خط
دم نفس تو نفسمو نفس پرکرد
ولی هرزه بودنت دلو از هوس پرکرد
دیدی نیما توی یه شب چقدر عوض شد
نمرده عشقش توی دلش دیگه ازش بردن
گفتم زندگیتو دختر پر خفت نکن
گفتم نگاهاتو دختر ازم سرقت نکن
مگه حرفای من واست درس عبرت نشد
حالا میخندم و میگم که عشق قسمت نشد
واسم بودی تو همنفس
حیف که شدی غرق هوس
حالا شدم منم عوض
گوهر عشق مرد تو صدف
نگاتو ازمن دزدیدی
عفتو به جون خریدی
حالا دیگه ازم نپرس
چرا بمن میخندیدی
آبجی بیاد میارم روزای سخت بیدار
یا اون قاب عکس با چشمای مست بیمار
در حیرت میمونم من از اصل اینکار
شما جای معشوق یعنی پست بیمار
تو این روزا عشق شده واسم واژه ای غمگین
تو این روزا معشوق شده خاجه ای ننگین
مایه دار باشی تو عشق میشی تاجری سنگین
وگرنه دلتو توام بکن باجه ی تسکین
نیگا کی خوب عشقو توی پول معنیش کرد
دل فرهادو به دست شیرین زخمیش کرد
امروزم علی شده تو عشق تفتیش گر
تا که دل امثال شیرینم زخمیش کرد
شماها شهره شهوتین تو شعر شاعرا
غصه ی مفصلین توی فسق فاسقا
نیما جای تجربه تو شکست عاشقا
دیگه نکن دلتو بازیچه تو بدست آدما
از سرنوشتم آسیم
بازنده تو این بازیم
خدا ببین من با کیم
دیگه به مرگش راضیم
قسم به اون پل صراط
آخه خدا بگو چرا
حالا شدم بازیچه و یه آدمی بی سرپناه
خوشگلی آره روتو صدتا نظره
دیگه نیمایی نیست بده واست صدتا صدقه
حالا باتو بودن تا بامنی سرتا ضرره
دیگه برو بمیر نفرت تو سرتاسرمه
زدم با سوز و ناله
صد دفعه اربده برای تو
که بیا پیشم عزیز
هردفعه زجرم میده حرفای تو
دستای تو به دستای من جون میبخشه
خودت بگو کی عاشقه اون کی هستش؟
چقدر شبا که فقط باتو شد سحر
حیف از وقتی که فقط با تو شد هدر
حالا عشقم مرد از دلم کرد سفر
بدون توی این عشق تو بودی که کردی ضرر
همه میگفتن تو لیلی و مجنون منم
ولی امروز از صدتا پاییز من خزونترم
عشقم منو تنها گذاشت رفت از اونطرف
حالا دیگه خداحاففظ هرزه ی افسونگرم
واسم بودی تو همنفس
حیف که شدی غرق هوس
حالا شدم منم عوض
گوهر عشق مرد تو صدف
نگاتو ازمن دزدیدی
عفتو به جون خریدی
حالا دیگه ازم نپرس
چرا بمن میخندیدی
از سرنوشتم آسیم
بازنده تو این بازیم
خدا ببین من با کیم
دیگه به مرگش راضیم
قسم به اون پل صراط
آخه خدا بگو چرا
حالا شدم بازیچه و یه آدمی بی سرپناه
