روانشناسی تنبلی | آیا واقعا برخی از افراد تنبل هستند؟
به شخصی تنبل میگویند که قادر به انجام برخی فعالیتهایی باشد که باید آنها را انجام دهد، ولی به دلیل اینکه برای انجام این فعالیتها باید تلاش کند، به این کار تمایل نشان نمیدهد. در عوض، وی این فعالیتها را با بیمبالاتی و سرسری انجام میدهد؛ یا خود را مشغول کارهای دیگری میکند که به این دشواری و خستهکنندگی نباشند؛ یا اینکه کاملا بیکار میماند. به طور خلاصه، اگر انگیزهی فردی برای فراغت از تلاش از انگیزهی انجام کار صحیح یا مورد انتظار در وی پیشی بگیرد، به آن فرد تنبل میگویند. تنبلی را نباید با تعلل و بیکارگی اشتباه گرفت. در روانشناسی تنبلی تعلل یعنی به تاخیر انداختن یک کار به منظور انجام کارهای دیگر که علیرغم آسان یا خوشایند بودنشان از اهمیت و فوریت کمتری برخوردار هستند.
به تاخیر انداختن یک کار برای مقاصد راهبردی و سازنده تعلل تلقی نمیشود. برای آن که تاخیر نوعی تعلل تلقی شود، باید دربردارندهی برنامهریزی ضعیف و بیاثر باشد، و همچنین برای شخص تعللکننده نیز با صرف مجموع هزینهی گزافی همراه باشد؛ مثلا به تحمل استرس، تقصیر، یا عدم بهرهوری منجر شود. برای مثال، به تاخیر انداختن ارائهی اظهارنامهی مالیاتی برای کامل شدن آمار و ارقام مناسب، یک چیز است و به تاخیر انداختن آن تا جایی که به برنامهریزیها و آدمهای دیگر آسیب برساند و فرد را متحمل جریمه کند، چیز دیگری است.
