4 اثر معماری فاخر از گیسو و مژگان حریری | دو خواهر ایرانی ساکن آمریکا
امروز هم با یکی دیگر از مطالب چهرهها، قرار است دو معمار مطرح ایرانی را معرفی کنیم، گیسو و مژگان حریری، دو خواهر معمار هستند که در ایران متولد شدند، آثار زیادی از این دو معمار برجسته در داخل و خارج از ایران وجود دارد که در ادامه مطلب راجع به آنها خواهیم گفت.
گیسو و مژگان حریری چه کسانی هستند؟
گیسو و مژگان حریری، در سالهای 1955 و 1956 در ایران متولد شدند. آنها تحصیلات خود را در دانشگاه کرنل ادامه دادند و در سال 1986 میلادی دفتر حریری و حریری را تاسیس کردند. این شرکت در شهر نیویورک قرار دارد و کارهای آنان توسط افرادی چون استیون هال در نمایشگاههای نیویورک معرفی شده است و ریچارد مایر نیز با آنان کتابی منتشر کرده است.
1. برج الوند
این ساختمان اداری 12 طبقه در تهران قرار دارد. نمای ساختمان الوند باعث خاص شدن آن شده است. این بنا دارای دو پوسته است. پوسته داخلی نما از شیشه و سنگ تشکیل شده و پوسته بیرونی آن از جنس ورق کامپوزیت است. خواهران حریری در طراحی نمای برج الوند از ماندالا الهام گرفتهاند. ماندالا جدولی هندسی است که در ادیان هندی و بودا به عنوان نماد جهان هستی به کار میرود.
2. ویلای لواسان
یکی دیگر از آثار خواهران حریری، ویلایی در لواسان است که در سال 1395 ساخته شد. این ویلا در عین حال که دارای امکانات زیادی است، سادگی نمای بیرونی را حفظ کرده و در تعادل با محیط کوهستانی اطراف آن است. ویلای لواسان در سه طبقه طراحی شده است و دارای فضاهای؛ پارکینگ، اتاق خواب، مهمانسرا، اتاق تلویزیون، اتاق بازی؛ استخر و روف گاردن است.
3. رایدنبرگ استرن براوری
پروژهای مسکونی در شهر زالتسبورگ اتریش است. این پروژه دارای 6 سازه از ساختمانهای مسکونی است. خواهران حریری در قسمتهایی از این پروژه از جریان رودخانهی زالتساخ ایده گرفتهاند. آنها با هدف شبیه سازی فرم صخرههای اطراف این بنا، از سنگهای کوهستان در نمای ساختمان استفاده کردهاند.
4. تراس هارلم
تراس هارلم؛ تراسی در طبقه 13 یک ساختمان مسکونی در نیویورک آمریکا است. ابعاد آن 50 متر مربع است. این تراس به نمای شهر نیویورک و سنترال پارک دید دارد. خواهران حریری، در طراحی این تراس از مفهوم حضور طبیعت در محیط شهری الهام گرفتهاند. تراس هارلم فرم شکسته دارد. بخشی از این تراس به صورت سرپوشیده است و میتوان برای غذاخوری از آن استفاده کرد.
