بانوی گیسو حنایی ام
تو را دوست دارم چون لحظه ی شوق در گشودن هدیه ای که نمی دانم چیست
دوستت دارم چون غوغای درون و لرزش دست و دل در آستانه ی دیداری
بانوی گیسو حنایی ام
تو را دوست دارم چون لحظه ی شوق در گشودن هدیه ای که نمی دانم چیست
دوستت دارم چون غوغای درون و لرزش و دل در آستانه ی دیداری
دوستت دارم
دوستت دارم
دوستت دارم
چون گفتن شکر خدا من زنده ام
گفتی اگر تو را، گر تو را از دست دهم خواهم مرد
نه ! تو زنده می مانی
یاد من چون دود سفید ، در باغ محو خواهد شد و تو خواهی ماند
بانوی گیسو حنایی ام
بانوی قلب من
بانوی گیسو حنایی ام
بانوی گیسو حنایی ام
عمر اندوه در قرن ما یک سال بیش نیست!
04 خرداد 1401
اولین نفری باشید که برای این ویدیو دیدگاه ارسال میکنید
