یه شب مهتاب، ماه میاد تو خواب
منو می بره، کوچه به کوچه؛ باع انگوری، باع آلوچه
دره با دره، صحرا به صحرا
اونجا که شبا پشت بیشه ها
یه پری میاد ترسون و لرزون، پاشو میذاره تو آب چشمه،
شونه میکنه موی پریشون؛
یه شب مهتاب، ماه میاد تو خواب
منو می بره ته اون دره، اونجا که شبا یکه و تنها
تک درخت بید، شاد و پر امید
میکنه به ناز، دستشو دراز
که یه ستاره بچکه مثل یه چیکه بارون
به جای میوش سر هر شاخش بشه آویزون
یه شب مهتاب، ماه میاد تو خواب؛
منو می بره از توی زندون، مثل شب پره با خودش بیرون
می بره اونجا، که شب سیا
تا دم سحر؛ شهیدای شهر
با فانوس خون، جار میکشن
تو خیابونا... سر میدونا...
عمو یادگار! مرد کینه دار...!
مستی و هوشیار! خوابی یا بیدار!
مستیم و هوشیار، شهیدای شهر
خوابیم و بیدار، شهیدای شهر
آخرش یه شب، ماه میاد بیرون
از سر اون کوه، بالای درّه، روی این یدون، رد میشه خندون
