<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0">
    <channel>
        <title>ساز ژوست</title>
        <link>https://www.dalfak.com/sazejust</link>
        <description></description>
        <language>fa-IR</language>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ویولن (قسمت 3)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/8aw2sw</link>
                <description>![CDATA[* قسمت سوم تاریخچه ساز ویولن:
مدرن سازی (حدود سال 1800 میلادی)

تحولات پس از انقلاب فرانسه بازتاب های بسیار گسترده ای در دنیای موسیقی داشت.
مسئولیت سازماندهی و تامین بودجه رویدادهای موسیقی از طبقه اشراف به بورژوازی منتقل و برگزاری کنسرت ها به یکی از برنامه های منظم زندگی اجتماعی تبدیل شد.
از آن جا که این کنسرت ها در سالن های بزرگتر برگزار می شدند، سازهای بلندتر با آرشه های ضخیم تر لازم بود. بنابراین سازندگان ویولن مجبور شدند تغییراتی را در ساختار این ساز ایجاد کنند.

این تغییرات منجر به توسعه ویولن مدرن در اوایل قرن 19 میلادی شد. سازهای قدیمی برای تامین نیازهای جدید “مدرنیزه” شدند.

* تغییرات ساز ویولن

افزایش ارتفاع خرک برای افزایش کشش سیم ها، باعث افزایش صدای ساز شد.
این امر همچنین زاویه سیم ها روی صفحه ی انگشت گذاری را تغییرداد که نوازنده می بایست با فشار بیشتری نت های بالاتر را می نواخت.
با قرار گرفتن دسته ساز در زاویه عقب تر از خود ساز، این دشواری برطرف شد. بنابراین فاصله مساوی بین سیم ها و صفحه انگشت گذاری در طول دسته نیز حفظ شد.
در همان زمان دسته و صفحه انگشت گذاری بلند تر شدند. برای کنار آمدن با فشار بیشترسیم ها روی ساز، فنر (Bass Bar) و پل نیز تقویت شدند.

سیم ها محکم تر شدند، به طوری که بتوانند در برابر کشش افزایش یافته مقاومت کنند.
از مدت ها قبل مرسوم بود سیم سل که از جنس روده بود را با فلز بپوشانند. امروزه سیم سل غالبا نقره – پیچ می باشد.
کاملا مشخص نیست که آیا سیم های لا و ر نیز در قرن 19 با فلز پوشانده شدند یا خیر! اما امروزه به طور کلی از سیم های پیچیده شده با آلومینیوم استفاده می کنند. سیم می در قرن 18 از روده ساخته می شد. در عصر حاضر از سیم های نایلونی و استیل استفاده می شود.

موسیقی: کاپریس 24 پاگانینی اجرا از یاشا هایفتز

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/history-of-the-violin/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ویولن (قسمت 2)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/02v5k5</link>
                <description>![CDATA[* قسمت دوم تاریخچه ساز ویولن:
عصر طلایی ویولن (سال های 1600-1750 میلادی)

در بین این سال ها محبوبیت ساز ویولن منجر به ظهور مشهورترین مدارس ساخت ویولن شد. مدرسه کِرِمونی توسط پسران آماتی تا نیکولا آماتی هدایت می شد.

مدرسه برشیان استادان بزرگی مانند گاسپارو دا سالو (1540–1609) و شاگردانی مانند جوآنی پائولومگینی (1580–1632) را تربیت کرد. مدرسه کِرِمونی با نیکولا آماتی، آندره گوارنیری (1626–1698) و بعدا آنتونیو استرادیواری (1644–1737) که احتمالا شاگرد گوارنینی بود، ادامه کار داد.

آنتونیو استرادیواری، که در طول دوران کار خود حدود یک هزار ساز ساخت که گفته می شود تا به امروز 600 ساز از آن بجا مانده است. او هنوز به عنوان برترین ویولن ساز به شمار می رود.

علیرغم تلاش های مکرر که تا به امروز نیز ادامه دارد و همچنین مدرن ترین فن آوری ها، تولید مجدد سازهایی مانند استرادیواریوس غیرممکن است. ابعاد ساز ویولن استرادیواری توسط نسل های بعدی به طور قطع پذیرفته شده است.

جوزپه گوانیری، معروف به دل گسو (1698-1744)، سازهایی ساخت که عمدتا به دلیل لحن پایدارشان مورد استقبال قرار گرفت. نیکولا پاگانینی (1782–1840) بزرگترین نوازنده ی تمام دوران ها با ساز گوانیری می نواخت.

در شمال آلپ مدرسه ویولن سازی به رهبری جیکوب اشتاینر (1683 - 1621) در آبسام وتیرول شهرت زیاد کسب کرد. به عنوان مثال یوهان سباستین باخ با ویولن اشتاینر می نواخت. موتزارت با سازی که توسط اگیدیوس کلوتز ساخته شده بود، می نواخت. نیکولاس مدارت بزرگترین ویلون ساز در فرانسه و باراک نورمن، در انگلستان بود.

موسیقی: چهارمضراب شور اثر استاد حبیب الله بدیعی

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/history-of-the-violin/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ویولن (قسمت 1)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/rqg3z0</link>
                <description>![CDATA[* قسمت اول تاریخچه ساز ویولن:

ساز ویولن از خانواده سازهای ویولا دا براچو بین سال های 1520 تا 1550 میلادی تکامل یافته است و شهرهای شمال ایتالیا مانند برشیا، کِرِمونا و ونیز تبدیل به مراکز مهم این ساز شدند.

واژه ویولن Violin (کلمه ایتالیایی Violino) از واژه Viola برگرفته شده است و به جای ویولای کوچک معنای کلی تری یعنی ساز زهی کوچک دارد. تنها ویولن های به جا مانده آن هایی هستند که توسط ویولن ساز کِرِمونی، آندره آماتی (1500 – 1576) در سال 1542 میلادی ساخته شده اند. بنابراین به احتمال زیاد آندره آماتی اولین سازنده ای بود که سازهایی را با ویژگی هایی ساخت که نام ویولن را توجیه می کرد.

ساز ویولن در ایتالیا موفقیت عظیمی به دست آورد و خیلی سریع جایگزین تمام سازهای زهی کوچک دیگر در محدوده سوپرانو شد که بر روی شانه نواخته می شدند. ویولن تنها سازی بود که قبل از سال 1650 میلادی قسمت عمده ای از پیشرفت خود را تجربه کرده و به راحتی به عنوان یک بخش اساسی تمرین موسیقی پذیرفته شده بود؛ این به دلیل قابلیت های معنایی و بیانی نامحدودی بود که ویولن ارائه می داد.

موسیقی: چهارمضراب دشتی استاد مهدی خالدی

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/history-of-the-violin/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ویولن (قسمت سوم)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/ods0i5</link>
                <description>![CDATA[* قسمت سوم تاریخچه ساز ویولن:
مدرن سازی (حدود سال 1800 میلادی)

تحولات پس از انقلاب فرانسه بازتاب های بسیار گسترده ای در دنیای موسیقی داشت.
مسئولیت سازماندهی و تامین بودجه رویدادهای موسیقی از طبقه اشراف به بورژوازی منتقل و برگزاری کنسرت ها به یکی از برنامه های منظم زندگی اجتماعی تبدیل شد.
از آن جا که این کنسرت ها در سالن های بزرگتر برگزار می شدند، سازهای بلندتر با آرشه های ضخیم تر لازم بود. بنابراین سازندگان ویولن مجبور شدند تغییراتی را در ساختار این ساز ایجاد کنند.

این تغییرات منجر به توسعه ویولن مدرن در اوایل قرن 19 میلادی شد. سازهای قدیمی برای تامین نیازهای جدید “مدرنیزه” شدند.

* تغییرات ساز ویولن

افزایش ارتفاع خرک برای افزایش کشش سیم ها، باعث افزایش صدای ساز شد.
این امر همچنین زاویه سیم ها روی صفحه ی انگشت گذاری را تغییرداد که نوازنده می بایست با فشار بیشتری نت های بالاتر را می نواخت.
با قرار گرفتن دسته ساز در زاویه عقب تر از خود ساز، این دشواری برطرف شد. بنابراین فاصله مساوی بین سیم ها و صفحه انگشت گذاری در طول دسته نیز حفظ شد.
در همان زمان دسته و صفحه انگشت گذاری بلند تر شدند. برای کنار آمدن با فشار بیشترسیم ها روی ساز، فنر (Bass Bar) و پل نیز تقویت شدند.

سیم ها محکم تر شدند، به طوری که بتوانند در برابر کشش افزایش یافته مقاومت کنند.
از مدت ها قبل مرسوم بود سیم سل که از جنس روده بود را با فلز بپوشانند. امروزه سیم سل غالبا نقره – پیچ می باشد.
کاملا مشخص نیست که آیا سیم های لا و ر نیز در قرن 19 با فلز پوشانده شدند یا خیر! اما امروزه به طور کلی از سیم های پیچیده شده با آلومینیوم استفاده می کنند. سیم می در قرن 18 از روده ساخته می شد. در عصر حاضر از سیم های نایلونی و استیل استفاده می شود.

موسیقی: کاپریس 24 پاگانینی اجرا از یاشا هایفتز

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/history-of-the-violin/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ویولن (قسمت دوم)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/2x0lwm</link>
                <description>![CDATA[* قسمت دوم تاریخچه ساز ویولن:
عصر طلایی ویولن (سال های 1600-1750 میلادی)

در بین این سال ها محبوبیت ساز ویولن منجر به ظهور مشهورترین مدارس ساخت ویولن شد. مدرسه کِرِمونی توسط پسران آماتی تا نیکولا آماتی هدایت می شد.

مدرسه برشیان استادان بزرگی مانند گاسپارو دا سالو (1540–1609) و شاگردانی مانند جوآنی پائولومگینی (1580–1632) را تربیت کرد. مدرسه کِرِمونی با نیکولا آماتی، آندره گوارنیری (1626–1698) و بعدا آنتونیو استرادیواری (1644–1737) که احتمالا شاگرد گوارنینی بود، ادامه کار داد.

آنتونیو استرادیواری، که در طول دوران کار خود حدود یک هزار ساز ساخت که گفته می شود تا به امروز 600 ساز از آن بجا مانده است. او هنوز به عنوان برترین ویولن ساز به شمار می رود.

علیرغم تلاش های مکرر که تا به امروز نیز ادامه دارد و همچنین مدرن ترین فن آوری ها، تولید مجدد سازهایی مانند استرادیواریوس غیرممکن است. ابعاد ساز ویولن استرادیواری توسط نسل های بعدی به طور قطع پذیرفته شده است.

جوزپه گوانیری، معروف به دل گسو (1698-1744)، سازهایی ساخت که عمدتا به دلیل لحن پایدارشان مورد استقبال قرار گرفت. نیکولا پاگانینی (1782–1840) بزرگترین نوازنده ی تمام دوران ها با ساز گوانیری می نواخت.

در شمال آلپ مدرسه ویولن سازی به رهبری جیکوب اشتاینر (1683 - 1621) در آبسام وتیرول شهرت زیاد کسب کرد. به عنوان مثال یوهان سباستین باخ با ویولن اشتاینر می نواخت. موتزارت با سازی که توسط اگیدیوس کلوتز ساخته شده بود، می نواخت. نیکولاس مدارت بزرگترین ویلون ساز در فرانسه و باراک نورمن، در انگلستان بود.

موسیقی: چهارمضراب شور اثر استاد حبیب الله بدیعی

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/history-of-the-violin/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تاریخچه ورود ویولن به ایران]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/npl96c</link>
                <description>![CDATA[از اینکه ویولن در چه تاریخی و به وسیله چه کسی به ایران آورده شد، اطلاع دقیقی در دست نیست. به همین دلیل نمی توان تاریخ دقیقی را برای ورود ویولن به ایران مشخص کرد.

اما آنچه از گفته ها و نوشته ها برمی آید ویولن در زمان ناصرالدین شاه قاجار به ایران آورده شد و مسیو دوال فرانسوی که معلم بخشی از مدرسه ی موزیک دارالفنون بود، مدت دو سال در ایران ماند و ویولن هم تعلیم میداد. ظاهرا او قدیمی ترین معلم ویولن در ایران بود ولی قدیمی ترین نوازنده ی ایرانی ویولن را می توان حسین هنگ آفرین، تقی دانشور (اعلم السلطان) و ابراهیم آژنگ دانست که در مدرسه موزیک دارالفنون تعلیم می‌گرفتند و حسین‌ هنگ آفرین که بعدها خود در شعبه ی موزیک دارالفنون کار میکرد شاگردانی داشت که برجسته ترین آنها ابوالحسن صبا بود.

بعد از بازگشت کلنل وزیری از اروپا و تأسیس مدرسه ی خصوصی موسیقی در سال 1302، ابوالحسن صبا نزد او به نواختن ویولن پرداخت و بعدها از پیروان مکتب او شد و در کنسرت هایی که وزیری در مدرسه ترتیب میداد، صبا نوازنده‌ی ویولن و تکنواز ارکستر و از برجسته ترین شاگردان آن دوره محسوب میشد. در سال 1308 که کلنل وزیری مدرسه صنایع ظریفه را در رشت تأسیس کرد، مدیریت آن را به ابوالحسن صبا واگذار کرد.

چند سال بعد که صبا به تهران مراجعه کرد، خود اقدام به تأسیس کلاس موسیقی نمود و بر اصول روش علمی به تعلیم این ساز پرداخت و شاگردان زیادی تربیت کرد و سبب گسترش نوازندگی ویولن در ایران شد. او آثار زیادی برای ویولن نوشت و با ظرافت خاصی این ساز را وارد موسیقی کشورمان نمود.

موسیقی : ماهور (افق) - نوازنده: پرویز یاحقی

جهت مشاهده ادامه مطلب به آدرس: https://sazejust.com/the-arrival-of-the-violin-in-iran/ مراجعه نمایید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تفاوت مبنای کوک‌ سازها در حس شنیداری (قسمت سوم)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/pi8vq8</link>
                <description>![CDATA[این ویدیو پژوهشی برای پیدا کردن جواب سوالی بسیار مهم پیرامون مبنای کوک‌ موسیقی.!! اگر مایل هستید ویدیو کامل که در سه قسمت منتشر خواهد شد را در صفحه تیم علمی سازژوست دنبال کنید. برای اطلاعات بیشتر راجع به این تحقیق به صفحه اینستاگرام و کانال تلگرام سازژوست مراجعه کنید.

همچنین برای آشنایی بیشتر با گروه سازژوست و همچنین خرید محصولات موسیقیایی می توانید از وبسایت سازژوست ( https://sazejust.com/ ) استفاده کنید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تفاوت مبنای کوک‌ سازها در حس شنیداری (قسمت دوم)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/7h5ki4</link>
                <description>![CDATA[این ویدیو پژوهشی برای پیدا کردن جواب سوالی بسیار مهم پیرامون مبنای کوک‌ موسیقی.!! اگر مایل هستید ویدیو کامل که در سه قسمت منتشر خواهد شد را در صفحه تیم علمی سازژوست دنبال کنید. برای اطلاعات بیشتر راجع به این تحقیق به صفحه اینستاگرام و کانال تلگرام سازژوست مراجعه کنید.

همچنین برای آشنایی بیشتر با گروه سازژوست و همچنین خرید محصولات موسیقیایی می توانید از وبسایت سازژوست ( https://sazejust.com/ ) استفاده کنید.]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[تفاوت مبنای کوک‌ سازها در حس شنیداری (قسمت اول)]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/iug44t</link>
                <description>![CDATA[این ویدیو پژوهشی برای پیدا کردن جواب سوالی بسیار مهم پیرامون مبنای کوک‌ موسیقی.!! اگر مایل هستید ویدیو کامل که در سه قسمت منتشر خواهد شد را در صفحه تیم علمی سازژوست دنبال کنید. برای اطلاعات بیشتر راجع به این تحقیق به صفحه اینستاگرام و کانال تلگرام سازژوست مراجعه کنید.

همچنین برای آشنایی بیشتر با گروه سازژوست و همچنین خرید محصولات موسیقیایی می توانید از وبسایت سازژوست ( https://sazejust.com/ ) استفاده کنید.]</description>
            </item>
            </channel>
</rss>
