<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0">
    <channel>
        <title>مفرح همدانی</title>
        <link>https://www.dalfak.com/mofarrahehamedani</link>
        <description></description>
        <language>fa-IR</language>
                    <item>
                <title>![CDATA[138 - مرغ غزلسرا به چمن وقت بامداد]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/yIKJX7</link>
                <description>![CDATA[غزلی از مفرح همدانی شاعر معاصر همدانی با مضمون عاشقانه، عارفانه از دیوان ارمغان ملکوت

مرغِ غزل­سرا به چمن وقتِ بامداد /
ميكرد از فراق رُخ دوست انتـقاد /
 افتاده دل به وَرطه خون و ز شوق وصل /
 فرياد  مي­زند   كه   دَمِ  عشـق   زنده  باد /
 نقدينه وجود من از نور عاشقي است /
از اين مقوله گشت دلم، عزّتش زياد /
 جامي ز باده با « الفُ ليل » آوريد /
تا بشنوم حكايت دلها ز شهـرزاد /
 مسـندنشين خاطر روي تو شد دلم /
شادم از اينكه عشق سرم ميدهد به باد /
 بيش از دو پرده ساز نزد چرخِ تنگ­ چشم /
در حيطه شكُوه جَم و فَرّ كيقبـاد /
 از بَس سياه­مست شدند از شراب نفْس /
كُفران شكست شيشه حرمت ز قوم عاد /
 ما جايگاه و جامه اطلس نخواسـتيم /
از چرخ دون كه تخت سليمان به باد داد /
 جز بخشش خدا و به جز فحشِ بي­ ادب /
منّـــت نهاد بر سرِ  ما هر كه هر چه داد /
 تزكيّه كُن وجود و زِ تيغ قضا مترس /
 با   هيچ   غُنچه    خار   ندارد   سَرِ   عنـاد /
 وقت  نماز  صبح،مُفـرّح ز  باده مست /
 نام تو را شـنيد و به قَدقامـت ايستاد /]</description>
            </item>
                    <item>
                <title>![CDATA[هوای عاشقی]</title>
                <link>https://www.dalfak.com/w/ge4vHJ</link>
                <description>![CDATA[غزلی از مفرح همدانی شاعر معاصر همدانی با مضمون عاشقانه، عارفانه در توصیف عشق، عاشق، از دیوان ارمغان ملکوت

من و امشب هوای عاشقی و چشم بیداری /
جمال شاهدی ، آوای چنگی، جام سرشاری /
چو مجنون سُرمه می بندم ز گَرد محمل لیلی /
قدم­ روزی­ اگر اِی­ دوست روی­ دیده­ بگذاری /
در این اندیشه ­ام بوسی بدزدم از لبت امّا /
مِی همّت نخورده ما کجا و رسم عیّاری؟
من از برق نگاه دلنشـین دوست دانستم/
نیستانی به خاکسـتر نشیند از دَم ناری /
حکایت­ها کُند از وادی گسترده غفلت /
قیام ناله­ای از سینه صِید گرفتـاری /
جهان در بی­خیالی خوش بوَد ساقی عنایت کُن /
بده پیمانه­ای تا وارهم زین سقف پرگاری /
حضور مطرب و ساقی لبی امشب به مِی تَر کُن /
چو از این کاروان فردا نماند هیچ دیّاری /
کمند انداز این صحرا، کران تا بی­کران هر دَم /
شکار تازه­ای دارد  ز  خود  غافل  مشو، باری
عذابــــت میدهد افتد اگر در دیده خاشاکی /
مباد آنکه گناه خویشتن را خُرد پنداری /
ز نور خانقاه قُدسـیان توفیق می­گیرد /
بدرّد  گر  حجاب  از خویشتن اشک  گُنه کاری /
ز یک­سو اشک و یک­سو ناله،یک­سو خون دل یا رب /
مُفـرّح   را   ببین    دارد  عجــــب   آشفته بازاری /]</description>
            </item>
            </channel>
</rss>
